شمارهٔ ۷۷ - سختی و سختی‌ها

نهفتن به عمری غم آشکاری فکندن به کشت امیدی شراری به پای نهالی که باری نیارد جفا دیدن از آب و گل روزگاری به بزم فرومایگان ایستادن نشستن به دریوزه در رهگذاری ز بیم هژبران پناهنده گشتن به گرگی سیه دل به تاریک غاری ز سنگین دلی خواهش لطف کردن سوی ناکسی بردن از عجز کاری به جای گل آرزویی و شوقی نشاندن به دل نوک جانسوز خاری به دریا در افتادن و غوطه خوردن نه جستن پناهی نه دیدن کناری زبون گشتن از درد و محروم ماندن به هرجا برون بودن از هر شماری شنیدن ز هر سفله حرف درشتی ز مردم کشی خواستن زینهاری به آهی پراکنده گشتن چو کاهی ز بادی پریشان شدن چون غباری بسی خوش تر و نیک تر نزد دانا ز دمسازی یار ناسازگاری