Karınca Kararınca ya da Timur'la Karınca

Geçenler geçti Varanlar vardı varınca Bir mezar taşının eşiğinde Kalakaldı topal karınca Başını kaldırdı Baktı Tanrı'ya Değil miydi hayat Bir arpa boyunca Düştü ağzından rızkı Düşmedi hiç Tanrı adı Art arda birkaç kere Tane yuvarlandı yere Aldı tırmandı yukarı Yaklaştı tepeye Bir daha düştü, tekrar... Bir daha... Tam yetmiş iki defa Sürdü bu işkence Karınca vazgeçmedi yine Sabırla ulaştı sonunda zirveye Yetmiş üçte vardı en tepeye Karıncaya baktı Timur Aynaya baktı Timur Karıncayı görmese Timur Karınca ezilirdi Bakıp bakıp topal ayağına Timur ezilirdi Aksayan Timur Topallayan ömür Karıncanın gözünde azme İzinde hikmete vardı Oldu Timur Emir Timur Cihangir Timur.