امیر پازواری

شه دونش جه چه گوهر افشونستیمٰا خشه گویه دوست ره دشمن دونستیمٰا اندی که کمیت عقل ره رونستیمٰا منزل بر سیین ره نتونستیمٰا…

امروز خٰاره روزه دوس رجوع به مٰا کرد هزٰار گره ی غم به دل مه وشٰا کرد دوست دتٰا خش درد مره دوٰا کرد بلبل که تنه شیرین زبونره وٰا کرد…

مشک بییته دوست گله باغ ره هوکت یٰا زنگی وٰا بیٰارده گل چین هوکت انمٰاه که منه قسمت به تنه روکت دچش اسلی کیل بکشی به روکت…

ندومه مه جٰان جدٰا بونی به مه چیر بسوته منه دل و کبٰابه چون طیر من شه درد عشق ره وینه که بووم تیر ته دل ره که ذره رحم نییه وینه بووم میر…

بٰالٰا ندومه به اون درٰاز نه کوتٰا زردست و سیم تن بلور پیونه پا دهون دلبر حقویه لعل آسٰا ریجن قند کلو هر گه که هٰاخندی جٰا…

گل دسته شه غنچه ی لٰام ره وٰا کرد عقیق یمن خودش اونه که وٰا کرد یٰارون بوینین کجه فلک چهٰا کرد این در مکٰانی ره به کٰان جدٰا کرد…

والشمس تنه چیرویه و ضحیٰهٰا یٰا قرص قمر مونن اذٰا تلیٰهٰا دندون سین یٰاسینه د زلفون طاهٰا امیر به همین تو پی بورد به جٰاهٰا…

شیرره دیمه آتش وشن گو شکٰار کرد زلف ره دیمه به آتش دیم گذٰار کرد خوردیمه خفٰاش دیمه بهم کنٰار کرد بلبل دیمه به شٰاخ زمستون ویهٰار کرد…

سی وٰار به بلندیمه سی وٰار به کوتٰا سی وٰار به کشتی بیمه سی وٰاریٰ مولٰا سی وار به دریوی احمر بیمه مولٰا سی وار به خشکی خٰاک سر هوینٰا پٰا

ویهار درآمو خرم بییه شبارو بتاوسه عالم ره ته چیره در شو هندو به ختا صف بکشییه یک رو خش بخت نییه شیر نر به خیل آهو…

ته مهرورزی دٰارمه ارچه بوتره عٰار هرگز گل نچی کس که به وی نوی خٰار امیر گنه ته عشق به دل دٰارمه مه یار تو سنگه دلی مه نوم نییرنی هیچ بٰار…

من اون فرنگی کافر بی دین بوم من بت پرستون ره همه ی مهین بوم اگر که تره قهر و تره من کین بوم یارب به ترکی بو که تره من چین بوم…

امیر گنه با این که پهلونمه به کون از این بیش طمع نییه مره به خوبون کردی مثل و مونند گننه به خوبون ای مرد کنار کیمه و داشتمه شه خون…

ویله ورتنه خنه بیایم یٰانٰا این مشورته دتٰا خش هٰادم یٰانٰا من و تنه سٰازش دوس بونه یٰانٰا گر بونه آری بیو نوویه بو نٰا…

امیر گنه مه کار چه منصور و دار بو بسوته تن و بلم هوا دیار بو نونه فلک ره هچی اختیار بو اون که کرده ی حق دست جبار بو…