شمارهٔ ۱۰

ته مهرورزی دٰارمه ارچه بوتره عٰار هرگز گل نچی کس که به وی نوی خٰار امیر گنه ته عشق به دل دٰارمه مه یار تو سنگه دلی مه نوم نییرنی هیچ بٰار تٰا کی به منه سوته دل دٰارنی آزٰار منه دچش ره او بورد رو به رو آر رودبار بلبل به گل عٰاشقه من چیره ی یٰار بلبل دمٰاه نٰالنه من دٰایمٰازٰار دوست هٰامت اونسون که هسه آهوی لٰار جلو بکشی مه کشتن ور به آزٰار مجنون صفت کوکو زنون دٰامن غٰار ته سنگه دل ره در نییرنه منه زٰار گنج وربسی رنج بوردمه به نٰاچٰار هوکته مره آخر به اژدهٰا کٰار به گلشن و گل دٰاغ بییتم بسی زٰار گل دسته به شه پٰایی درآوره خٰار