شمارهٔ ۱۱۹
ا امیر پازواری
0
Altın Yaprak
دونی که چش سرمه چی وره توشن
اونطور که مردم ته دست جه سییوپوشن
دور نییه که یار قدیم ره فروشن
راسته هر که ره بنده نوینه روشن
آیینه به ته صفت بدیمه روشن
سی زنجیر زلف ره بیورمه سرهوشن
امیر گنه سی داغ به منه دل جوشن
اونروز مشک فاش بونه هر جا که بروشن
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş