شمارهٔ ۱۶۷
ا امیر پازواری
0
Altın Yaprak
ته گرگر سینه که چه خارچیه
ته شاهینه چش مه کشتن غنیه
آهووره د شیروچه ته کمینه
من عاشق اون زلفمه که مار کمینه
مره گننه ته یار سیو هندینه
ار سیو نیه زلف مشک ره کاردنینه
اسٰا مردم مهرورزی دل نینه
سر دارمه دمه راه سیو همینه
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş