شمارهٔ ۱۹۵
ا امیر پازواری
0
Altın Yaprak
گل دسته به ظلمٰات همیشه شوبی
کس نیه که مه پیغوم به ته بوویی
خین شنه مه دیده و مجیک پرزویی
اون درد که مره شونه تره نشویی
ته غمزه منه قاتله روز و شویی
ته نازه که مه کشتن تیغ ره سویی
دوست که کشتن دل ره بساته گویی
مره بمردن غم نیه نیمه جویی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş