شمارهٔ ۲۷۷
ا امیر پازواری
0
Altın Yaprak
امیر گنه عاشقمه گلاله خویشی
خو بکرده مه د چش به نوش و نیشی
دونی که منه سوته دلره چه نیشی
رقیبه که نیشته یار خسته پیشی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş