A... (Alarcón)

P Pedro Antonio de Alarcón
0 Altın Yaprak
Sin fe ni amor, y a la esperanza muerta, como una estatua sepulcral yacías, ensueños y venturas de otros días muda representando, hermosa y yerta. Turbar osé tu soledad desierta; consuelos te he brindado y alegrías, y bella surges de las sombras frías y a un nuevo amor tu corazón despierta. ¿Fue que tu alma sacudió la muerte? ¿Es que renace su extinguido fuego? ¿O inmóvil sigues en adusta calma? No: fue que al abrazar tu cuerpo inerte, pasmosa emulación del mármol griego, en mis besos de amor te di mi alma.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.