Ateşlerin Adamı

Gözleri çocuk kadınım Ellerini uzat ellerim başlangıç İçimde çoşkuların en çılgını Susamak'lar hep senin için Seni öyle özlemişler ki Her gece seni arar muhabbet kuşları Biri Delal sana benzeyen Sarı leblebi sıcaklığında Kavurdun beni Bende geceler başladı mı bir yanım özler seni Köprüden geçtiğimde her sefer Seni arar bir yarım Öbür yarım suyu bitmiş çeşmelerde kalır Damla damla sana akar Şu mavi yıldız bakar, göz kırpar Sabahla beraber uyanır gökyüzü Gözlerin yarım kalmış bedenimi tamamlar Sözlerim seni ister Yağmur damlalarının toprağa değdiği gibi İz bırakır sesin tenimde Geçmez bir türlü Nereye gitse aklım sende kalır Şöyle güler mi derim şimdi burada olsa, bir bebeğe bakıp Yağmurla kirpiklerin gelir her sefer Beyaz güller gelir aklıma senle özdeş Uzaklarda bir at koşturur dolu dizgin, ak gerdanını görünce Tutturmuş bir türkü dudağında karanfil Durmaz Küheylan köpürür, dereleri geçer de Bir türlü sana ulaşamaz pembe ipeğim Saçlarına öyküler sakladığım Bin kere vurulup, bin kere öldüğüm Aşkın mı volkan, ben mi ateşlerin adamı Sardın tenimi bedenimi, tam vurdun beni Öpüşlerin güneş kadınım yanıyorum Ah ben seni, sen istemesen de anıyorum. Haberlerin -hele gel dersen- şenlik eder içimde bir boşluk Güm güm eder kalbim Ben seni hep canımda isterim Hayallerimin masalı Gülüşümün sahibi, gel benle Uzanalım sakin yollara, uzaklaşalım ayrılıklardan Tut elimi korkuma yanaş, korkma yanmazsın Ateş senden ateş Teni ateş kadınım Ben alevden yanmaya hazırım.