Çaresiz Çareler

Gemiler kalkar birer birer Işıkları parıltılı sahte sözler gibi Yalnızsın limanda Martılar yuvalarına sinmişler Mutluluklar saklı düşler gibi Kurtulmak istersin yaşadıklarından olmaz Seni bekler bir sürü nedenler Bırakmaz sarmıştır dört bir yanını çaresiz çareler Tutanacak bir dal Sarılacak bir umut ararsın bulamazsın Yok olduğunu görünce susup ağlayamazsın Şiirler susmuş… şarkılar yok Kulakların hiçbir şey duymaz Dudakların sıkı sıkı kelimelere suskun… kelimeler sessiz İçinde bir hıçkırık Tüm mutluluklara kapalı Mutluluklara tutkunken, Tutamazken; Kurtulamazken, Boğazından yükselir alevler Yakar gözyaşlarını Yutkunur, yumarsın gözlerini... uyuyamazsın Görünmez zincirler sarmıştır bileklerini Bir türlü kurtulamazsın Bu mudur çaresizlik, bu mudur hapislik? İşte onu bile bile yaşarsın Gece karanlık… gece zindan Kahretsin bir yere gidemeden Oturup geceyi yaşarsın kör kör… Artık sen bir ölüsün..