Senden Uzakta

Sensizlik âhuzâr, vuslat intizâr, Olduğuna pişman varlık da, yok da Yıldızlar titriyor, ay ve gün bîzar Kâinat, isminde bir garip nokta Gözlerime sebep çehrendeki nûr, Kalbinin ikbâli göğsümde vurur Anmak bile seni benzersiz sürûr; Sevmeni bekliyor; gönlüm ayakta Aynanda tanıdım kendimi bile İsme kırgın, yere kırgın, Kırgınım vakte bile "Kendin ol" demesin hiç kimse bana Madem ki sen olunmaz seninle, Ben... Aslında... Bile bile... Yine de râzı değilim Yokluğunu kabûle! Hücremde ıtrı yok hiçbir çiçeğin Koklayıp yakana takana değin Varsa bir tek aslı şu ki gerçeğin; Bu yerde nâdide bir gül solmakta Çâreler çâresiz, sevinçler üzgün Soluksuz, kendini tekrarlıyor gün Durmuyor saatler, bitmiyor sürgün Gönlüm eriyor bir pembe tuzakta.