Güneş Senle Gider

Rıhtımdan gemiler kalkıyordu Sahipsizdi gidenler Yalnızlıklar bürümüş geceleri Dalgalarda hüzünlü şarkılar yankılanıyordu Gündüzler solmuş Elinde biraz güneş kalmıştı kadının Onu da aldı saçlarının arasına karıştırdı Yandı kadının saçları Gözleri hep gözlerinin yarısını aradı Ellerinin sahibi gelmeliydi ellerine Onsuz yaşanır mıydı bu yokluklar? Sevgisini almıştı yanaklarına Kızıl kızıldı yanakları, dudakları gibi. Gözleri denize karıştı Mis koktu, bahar gibi elbisesi Kalbine ekti onu, çiçeklendi teni, arzuları Çok beklemiş gemiyle kalkmıştı gözleri kıyıdan Eğildi okuduğu kitabı aldı 'Gitmeliyim' dedi 'üşüttü rüzgar yalnızlık gibi' 'Ah' dedi 'burada olmalıydın, delimsin' Meltem aktı yakasına, sıcak bir el uzandı eline 'Gelmez miyim? ' dedi adam.. 'Sensiz olur muyum hiç? ' Yapabilir miyim bu yaşamı sensiz Nasıl boyarım denizi maviye sen olmazsan Ya çiçekler nasıl yeşillenir gözlerin olmazsa Güneşi saçlarına takmıştım güneş senle gider.' Güneş boyarken ikisini sevinçlere Eğildi kulağına usulcacık fısıldadı kadının 'Yüreğimde Şiir Gibisin dedi Sen bitanesin BİTANEMSİN'