Papatyalar
P Pınar Ulusoy
0
Altın Yaprak
Paramparça olmuştu yalnızlıktan
Dağılmış bir yapboz gibi
Yalnızlıktı onu bozan
O olmaktan çıkaran
Sessizlik çökerdi akşamları
Çekilir köşesine, romanını okurdu.
Oysa ne güzeldi akşamları,
Yanında birinin olduğu.
Çekmişti çekeceğini sevdadan.
Akşam çöktüğünde, geçmişin tozlu sayfalarını
Bir bir çevirirdi.
Geleceği merak etmiyordu artık.
Sonra hayatı düşündü
Gömleğine taktığı papatyalar gibiydi hayat.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş