Salomè

Vestida d’un vel clar que l’aur fin franja e broda, Brases arredondits e faits per abrasar, Blonda e sens aputants, vêici que ven dansar La jove Salomè dabant lo vièlh Eroda. Son alas los sius pèds. Cor, liza, fa la roda, Va, ven, fugis, s’entorna e no sab s’alasar. Com es embelinaira! e qui podrià pensar Qu’es una loba fera e que prèp l’anhèl roda! Ta maire sià contenta, o genta ballairis! Contra ela clamara lèu plus son Acuzaire: Vas comolar tos vots lo Rei que te soris. Lo cor arrozentit per ton èlh abrazaire, Mens embriaic de vin que de ta carn, t’ofris Dins un grand plat lo cap de Jan lo Batizaire! .mw-parser-output .sindes{display:inline-block;height:1em;text-indent:0}.mw-parser-output .sindes>span{position:absolute}.mw-parser-output .sindes>span:first-child{left:0}.mw-parser-output .sindes>span:nth-child(2){right:0}(Id. Id.)(Flors d’Occitania).