Il mattino (Estieu)

P Prosper Estieu
0 Altın Yaprak
Il cantar novo e il pianger degli augelli In sul di fanno risentir le valli, E il mormorar dei liquidi cristalli Giù per lucidi freschi rivi e snelli. Quella che ha neve il volto, oro i capelli, Nel cui amor non fur mai inganni nè falli, Destami al suon degli amorosi balli Pettinando al suo vecchio i bianchi velli. Così mi sveglio a salutar l’aurora, E il sol ch’è seco, e più l’altro, ond’io fui Nei primi anni abbagliato, e sono ancora. lo gli ho veduti alcun giorno ambedui Levarsi insieme, e in un punto e in un’ora, Quel far le stelle, e questo sparir lui.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.