Vesveseli

Ey dünya! Edebi olarak yaşıyorsun Mevsimlerin tepsilerinden Çiçekler ve yapraklar Yolunun üzerine Dökülüyorlar. Fakat? Sen asla durmuyorsun. Durmak bilmeyen yarışında Yalnız acele ediyorsun, Ve asla Geriye bakmıyorsun, Ne bulursan Fırlatıp uzaklara atıyorsun. Herhangi birşey almak için Asla durmuyor Herhangi birşey Muhafaza etmiyorsun. Ne kederin ne de Herhangi bir korkun var. Yarışının Büyük süratinden mütevellit Büyük sevincin yüzünden Herşeyi harcıyorsun. Bir anda dopdolusun Ve Gene de aynı anda Hiçbirşeye malik değilsin. Senin ebedi yarışman Seni Herzaman için Taze kıldı. Eğer yorulduğunu hissediyorsan Bir an için dur. Sonsuz semayı bile kirletecek Çöl tepecikleri Toplanmış olacak Ey edebi danscı!... Senin dans dalgaların, Daimi olarak Ölüm banyosuyla Bütün dünyayı Saflaştırıyor. ... Ey Şair!..... Dans eden dünyanın Belindeki kemerin zilleri... Ve onun Durmak bilmeyen adımları tarafından Çılgın bir deliye döndürüldün