El viajero (Baralt)

R Rafael María Baralt
0 Altın Yaprak
Ave de paso que vagando gira de nación en nación, de gente en gente y de su amor y de su nido ausente hoy llora aquí, mañana allí suspira. Rama infeliz que el ábrego en su ira del almo tronco desgajó inclemente; pobre arroyuelo que de ignota fuente fluye gimiendo y en la mar espira. Ausente así del caro patrio suelo, afanosa busco mi edad florida para el alma un amor y mis amores. Tormentas fueron y furor del cielo. Gocen otros el bien: que yo en la vida, abeja de dolor, libo dolores.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.