شمارهٔ ۱
ر رفیق اصفهانی
0
Altın Yaprak
بود که درگذرند از گناهکاری ما
که بیش از گنه ماست شرمساری ما
شدت چه زود فراموش عهد یاری ما
به یاری تو نه این بود امیدواری ما
جفا و جور تو با ما به اختیار تو نیست
چنان که نیست وفا با تو اختیاری ما
به پاک دامنی ما هنوز نیست کسی
اگرچه شهره شهر است می گساری ما
بود قرار پس از کشتنش چو می ماند
به بی قراری سیماب بی قراری ما
به تن نزار و به دل زار تا به کی باشیم
ببین نزاری ما رحم کن به زاری ما
کنون ز لطف به مرهمی وگرنه چه سود
ز کار چون گذرد کار زخم کاری ما
ندیده عاشقی و طفلی و نمی دانی
فغان و ناله ای غیر از خروش و زاری ما
به خویش دشمن و با خصم دوستیم رفیق
طریق دشمنی این است و دوستداری ما
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş