شمارهٔ ۱۴۱
ر رفیق اصفهانی
0
Altın Yaprak
گر مصور مه من نقش تو دلخواه کشد
نکشد همچو تو دلخواه مگر ماه کشد
تن من کاهی و بار غم تو کوهی چون
بار چون کوه کسی با تن چون کاه کشد
تا به کی ای مه بی مهر ز هجرت شب و روز
چشم من اشک نشاند دل من آه کشد
هفته ی هجر تو ای ماه نماید سالی
آه ای ماه اگر هجر تو یک ماه کشد
محتسب گوید اگر می نکشم در همه عمر
مشنو از وی که اگر گه نکشد گاه کشد
ای خوش آن بزم که از اول شب تا دم صبح
با تو من می کشم و غیر ز من آه کشد
جز ز دست تو بت حور لقا گرچه رفیق
از کف حور کشد باده به اکراه کشد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş