Vulnus

R Raimundo Correia
0 Altın Yaprak
Com bons olhos, quem ama, em torno tudo vê! Folga, estremece, ri, sonha, respira e crê; A crença doira e azula o círculo que o cinge; Da volúpia do bem o grau supremo atinge! Eu também atingi esse supremo grau: Também fui bom e amei, e hoje odeio e sou mau! E as culpadas sois vós, visões encantadoras, Virgínias desleais, desleais Eleonoras! Minha alma juvenil, ígnea, meridional, Num longo sorvo hauriu o pérfido e letal Filtro do vosso escuro e perigoso encanto! A vossos pés rasguei tantos castelos! Tanto Sonho se esperdiçou! Tanta luz se perdeu!... Amei: nem uma só de vós me compreendeu!

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.