sen bilirsin Andromeda hüzünlü sevgileri olmasaydı öldürürdü kadınları yürek çırpınışları…
bir uzunca zaman "kız gözlerin" dedim "kızaran allıkta ateş topu gözlerini terkedilmiş şölenlerin…
duyuşlarında bölüşüp aldım avuç içlerinden öpüşleri saçından kokuyu ellerinden sıcaklığı…
eladan yeşile duran ıslak ve yorgun kederler bulurdun hep…
bir akşam üstüydü orta yerine renkler tutuşturulmuş…
ve şiir eskimiş çalgılarıyla gün görmüş bir sevincin asma bahçesiydi…
iki elinle savunmasız ne varsa düştün ardına…