Deniz Ve Ateş

Yüreğimin kuytusuna Bir deniz düştü ki sorma Büyüdü durdu o deniz Yüreğimin taşlarına çarpa çarpa Dalgalanıp durdu devleşti Yüreğimin sevgisizliğini boğa boğa Taştı durdu gözlerimden Yüreğimin ümitsizliğine basa basa İçimin kuytusuna Bir ateş düştü ki sorma Yaktı yandırdı o ateş İçimin karanlıklarına doğa doğa Dallanıp durdu Karanlığın boğduğu yüreğime koşturdu İçimde buza dönen barışı eme eme Serpti durdu barışı yüreğime Sonra da aldı gözlerime savurdu Tenimi coşturan Ruhumu okşayan Bu deniz ve bu ateş Eksilmeyecek sürekli çoğalacak Nefesimden ve gözlerimden haykırdıkça