Dillendiremediğim Cinayetler

Kapanma! Kirpiklerim kapanma. Aksın gitsin gözlerim Bırak dünyanın bütün lağımları Akmaya devam etse de içime Kapanma İçime birikecek pisliği düşün Delikanlılık çağım geçti artık Utanç gülleri açmasın hâlâ yanaklarımda Ağzımdan, derimden, burnumdan Ve külotumun önünde arkasında bedenime ait kanallardan Çıkmasın dünyanın pisliği Bulaşmasın dünyaya tekrardan Bulaşmasın insan'a bedenime Bırak da gözlerim kussun Arıtan, pislikten arındıran gözlerim konuşsun Hâlâ tıkırında gözlerimin arıtım cihazı Bırak kanallara gömme beni Daha çok pislik var dünyada Aralıksız akıyor Hem eksikliği gözlerimin Başka gözlere ağır gelir kapanma İnan dilim bir ölünün dili gibi sustu susacak Gözlerimi de susturma Dudaklarım, dilim, nefesim Seri cinayetlerin işlendiği beynime küs Ama gözlerimle ellerim Hizmetkârı hâlâ beynimin Bırak ta faili kalem ucu olan Beynimdeki cinayetlerin ölülerini Ak topraklara gömsün ellerim Bazen haykırsın Yeri gelip bağırsın çağırsın Elleri arkasında büyüklerimin öğüt verdiği gibi Turlayıp dursun, öğütlesin Çaresizliğimde bağrına basıp avutsun analar gibi Kederlerimle baş başa bırakmasın Otursun gözyaşlarımı ikram edeyim Dertlerimi dinleyip teselli versin Beni varlığıma inandıran boy aynamda Elden ayaktan düşen bedenimi, ruhumu, benliğimi Doğrultsun, düzeltsin gözlerim Sonra salsın beni gözlerimin gerçekliğinde, Dilimin ve bedenimin kayıplığıyla Canların arasına canlarımın gözleri içerisine Ve bir daha Bin bir kez daha Varlığımın hâlâ dünyada hüküm sürdüğünü ispatlasın Beni yok edecek kirpiklerimin birbirini kucaklaması gerçekliğinde Beni zahirileştirmeye çalışan hayatımın tek gerçeği boy aynam