Gelmemeye yemin mi ettin..

Gelmemeye yemin mi ettin.. yüreğimde yıllanan yaram. Unuttum desen yalan, özlemedim desen inanmam.. Seni beklemek; ekmek gibi, su gibi, seni beklemek kaderim.. İster bin yıl sonra dön, ister şimdi, her nefes alışımda, kucaklayacağım özlemini... Gelmemeye yemin mi ettin, yüreğimin öksüz sancısı.. Ne yıllara dönen aylara, nede ayrılık denen zavallıya yenilirim. Nasıl sevdiysem seni varlığında, beklemeyide severim yokluğunda. İster bin yıl sonra dön, ister şimdi, her nefes alışımda, hissedeceğim tenimde seni.. Gelmemeye yemin mi ettin, yüreğimin bitmez kavgası.. Seni ben, ömrümün en umutsuz anında unutmamışım. Bütün bir gençliğimde, yanlız seni saklamışım. Sana ağlamış, senle gülmüşüm, seni kendi ellerimle büyütmüşüm. Adresin yitik olsa ne yazar, gelmesen ne.. Ben senin, bir eylül akşamında, dudaklarından damarlarına sızmışım. Bir sabah çıkageleceksin, hasretime yenilip, bense hep bekleyeceğim seni, bin yıl geciksede dönüşün...