Eyzün

Bir akşam gelmiştin Kuru eylül kalmıştı geriye Ve hüzün koymuştun sofraya Eyzün! Müstesna ölüler düşürdün geriye Dilsiz şairler bıraktın İşte sensiz kayıp bu şehir İşte senle boğuşmakta sağır ezanlar Çocuklar koynunla tanıştı Eyzün Camiler artık tutsak süse Eyzün! Tarık yakmıyor gemileri! Eyzün... Kıyamet şiirleri kelepçeli bileklerimde En helalinden sen yıkılmışsın sesime Küfür şimdi o önünden geçtiğim vitrinler Eyzün! Cinnetli bakışların sürünüyor caddelerde Sence duyan kim olur?.. Susan ne duyurur?.. İçimdeki çocuğa değmiş bir kere yağmur Eyzün! Sitem ninnileriyle uyur mu bu çocuk?.. Eyzün! Gerçekler tutsak bir yalan gözlerde Eyzün...