غزل شمارهٔ ۲۲
ر رضی‌الدین آرتیمانی
0
Altın Yaprak
یقین ما به خیال و گمان نمی گردد
گمان آن مکنیدش که آن نمی گردد
به غیر نقش توام در نظر نمی آید
به غیر نام توام بر زبان نمی گردد
ز کفر و دین چه زنم دم که از تجلی دوست
دلم به این و زبانم به آن نمی گردد
به آستانه او کس نمی گذارد سر
که آستانه او آستان نمی گردد
چنان به گرد سر دوست باز می گردم
که پیل مست به هندوستان نمی گردد
من از کجا و ریا و ردا و سالوسی
تو آن مجو که رضی گرد آن نمی گردد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş