غزل شمارهٔ ۶۳

آنجا که وصف آن قد و بالا نوشته ایم اقرار عجز خویش همان جا نوشته ایم حاصل دمی ز یاد تو غافل نبوده ایم یا گفته ایم حرف غمت یا نوشته ایم از سوز اشتیاق نیارم که دم زنم کآتش گرفته دست و قلم تا نوشته ایم گر حکم سر نوشته سمعناش گفته ایم ور قصد جان نموده اطعنا نوشته ایم گویی بنوش باده که عمرت شود دراز ما خط عمر خویش به شب ها نوشته ایم دانیم راه راست ولی بهر مصلحت خط الف به عادت ترسا نوشته ایم شد پشت و روی نامه سیه با وجود آن از صد هزار حرف یکی نانوشته ایم ناخوانده نامه پاره کند دور افکند نام رضی به هزره در آنجا نوشته ایم