غزل شمارهٔ ۸۹

هجران اگر نکردی آهنگ زندگانی بیچاره جان چه کردی با ننگ زندگانی داراست هر که جان برد از چنگ مرگ بیرون ما جان به مرگ بردیم از چنگ زندگانی بی عشق کس ممیراد بی درد کس مماناد کان عار مرگ باشد وین ننگ زندگانی میبرد زندگانی گر جان ز چنگ مردن کس جان بدر نمیبرد از چنگ زندگانی ای آنکه سنگ کوبی بر سینه از غم مرگ گویا سرت نخوردست بر سنگ زندگانی ای آنکه زندگی را بر مرگ می گزینی یا رب مبارکت باد او رنگ زندگانی پیوسته زندگانی در جنگ بود با ما با مرگ صلح کردیم از ننگ زندگانی دوری او رضی را نزدیک گشته گویا کاثار مرگ پیداست از رنگ زندگانی