İlkbahar

Birzamanlar pembe düşler dünyasında Canlı ve güzeldi bizim aşkımız Bir umut bin umut doğuruyordu O bitmez dediğimiz yalan aşkımız Bir çocugun sevinci vardı yüreğimizde Meğer hepsi birer rol,birer rüyaymış Kenetli halkalarla bağlıyken gönlüm sana Seninki hep rol,hep sahtelikmiş Şimdi bugün senin doğum günün Benimse binkez öldüğüm gündür Başka kollara sarılan senken Acılarla dolan benim gönlümdür Sonkez ağlıyor bu gönül inan Ne sevecek nede hüzünlenecek bir daha Bu gönülde doğmayacak asla, Ne aşk nede yas Sonbaharlar değil yeşerecek olan ilkbahar