Bir mayıstı bilinmez nedendir bu efkarım Halbuki bilinir benim sebeb-i kahrım Bilirim ki ben seni sevmekle işledim en büyük günahı Ki sadece ben bilirim nedendir benim bu ahvalim……
Giderim sazımda yanık bir ezgi, Göğsüm de derin bir sızı Hadi der yüreğim; Git alabildiğince o koyu yeşil dağlara…
Boşluk bu sensizliğin adı Kocaman bir boşluk; Belki de uzaydan daha büyük. Ama sensizliğin acısı o kadar hafif ki,…
Yaşamım boyunca belki de en iyi yaptığım şeyler arasındadır yazmak ve yine yazıyorum hem de deniz gözlüme yazıyorum yine... Bu ne bir özür , ne bir günah çıkarma nede bir açınma i…
Bir çocuktum onca yıl evvel Bir deli fişektim senden evvel Duruldum ben benden evvel Sevda benim neyime senden evvel..…
Bu gece yazıya dökecek bir şey yoktu Lakin bir şair yüreğime hançer soktu Mayıs dedi bana bir hal oldu…
Yaşam ne garip bir oyundur kuzum; Acılarını sevinçlerini ayrıştırmadan Oynatıyor her perdeyi Küllerinden tekrar var ediyor sevdaları……
Sevda ne garip bir olgu Diyerek başlamak alışkanlık oldu ya bende, Olsun be Sevdican Olsun…
14 şubat 14 şubat olalı Yanmadı yüreğim hiç bu denli Keşke keşke diyorum Yaydan çıkmış bir ok gibi…
Of ben gidiyorum yaren bu eller bana dokunur olmuş gayri sözümde özümde efkar tüner olmuş, benim bana yok imiş faydam…
Veda hep ayrılık hep hüznü temsil eder Varmıdır hiç mutluluk veren veda? İnsan hep yitirdiğinde mi vedalaşır Yokmudur kavuşmaya dair vedalar…
Otuz altı yaşımın baharında Beklide son baharında Fark ettim kendime dair Bir gerçeği ya da yanılsamayı…
Ağlamaklı düşler sokağındayım yine bu sabah, Darağacına veriyorum yorgun bedenimi… Yağmur yağıyor duyuyorum…
1