Çırak Ali

Sarıkaya Küçük Sanayi Sitesi'nin küçücük yağlı bedenlerine Okula gitmek için uyandığı sabahların birinde demircinin yolunu tutmuş çırak olmuştu Ali Haftalığını alınca adam olmuştu Ali yağlı ve incecik bedeniyle Yıkamadan kapkara yüzünü ve ellerini koştu çarşıya Ali Babası geldi aklına çalışmaya giderdi dönüşlerinden başka hatırlamadı Karlı bir kış gecesinde dönmüştü de kar taneleriyle girmişti eve Ali'sine bir düdük uzatmış anasının başına bir yemeni bağlamıştı Ve çıkarmış tabakasını tütün sarmış ilk nefeste öksürüğe boğulmuştu Anasına bir eşarp aldı bir de cıgara kendine adam olmuştu Ali Anası kapıyı açınca adam gördü Anasının başına örttü eşarbı hiç konuşmadı bir cıgara yaktı öksürüğe boğuldu Ali Anası sımsıkı sarıldı Ali'sine gözyaşları Ali'nin kapkara yüzünde apak bir yol oldu