Bir Çın
R
0
Altın Yaprak
Bir Çın
tozlu bir rafın gözleri gibi şimdi yüzümüz
bir kanla tanımlanır tüm geçmişimiz
yıkadıkça ellerimize bulaşan
erliğimizi ağlatan
durduğumuz her söz kayıp bir yazgı
dilimizin sürçtüğü her söz yalan
bu tanımlanmayışımız aynaların dilsizliği
kalem çatıp gitmekte var kaşlarının arasından
bir sinede konaklamakta
arştan üzeri bir yol çizili yamacımda
yürümek ölmektir diyor bir çın
bir ses
bakma öyle
geri ver aldığın nefesi
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş