Çakı

Fırlattı çakısını toprağa tozlu gümüş tadıyla dünya misket oyunu yarın hüzünle alkışlanan ölüm ceplerinde savaş bir banka sığmayan iki yalnızlığın kentiydi göğsü nedir doğuran cinayeti tabutuna sığmayan ayaklarıyla meydan okuyan bir dar sokağın anlaşılmaz hüzünlerini saçlarına serpen geleceğin düşe açılan kapılarından oyuncak bebeğini dizlerinde yatıran küçük kız çocuğu: korsan! korsan! kılıcının ucundan damlayana baksana bir yılan dolanıyor sandım parmaklarına fırlatıp attım çakımı toprağa