Dil-i Sad-çâki Ser-i Zülf-i Perîşâne Çeker

Dil-i sad-çâki ser-i zülf-i perîşâne çeker Bilür ol mûy gamın her ne ise şâne çeker Kim çıkar başa ser-i zülf-i girih-gîrüñ ile Yine ol silsile çevrin dil-i dîvâne çeker Kaşlaruñ bükdi bilin gerçi kemân-ı ‘aşkı Âşıkun Rüstem-i Destân ile hasmâne çeker Yâre ser kılsa fidâ mûr-sıfat cân-ı za’îf Pîş-keş pây-ı melahdur ki Süleymâna çeker Ne çeker adını eshâb-ı riyâ ikide bir Tutalum rind-i gedâ bir iki peymâne çeker Sîneme nîzelerin ol müjeler togrıldur Üstüme hançerin ol gamze-i mestâne çeker Mûr-ı endîşe ki peygûle-i gamdur vatanı Turmayup hâli hayâlin getürür dâne çeker Ayagı topragı tâc-ı ser-i eşrâf-ı cihân Sürme-i hâk-i rehin dîde-i a’yâne çeker Hûblar tutsa rikâbın yiridür cümle kaçan Esb-i nâzı felek ol husrev-i hûbâne çeker Âb-rûyın gören ol hançer-i âteş-tâbı Sâde-rû hûb sanur sîne-i ‘uryâne çeker Dâmen-i şâhid-i ma’nâya biri dest uramaz Çog olur gerçi ser-i fikri girîbâne çeker Ehl-i dil gûşe-i bî-tûşe-i mihnetde yatur Hvân-ı ihsanı felek merdüm-i nâ-dâne çeker Tâli’uñla nice bir ceng ü cidal ey Bâkî Âkıbet kevkeb-i bahtuñ seni dîvâne çeker Devlet-i şâh-ı cevân-bahta du’â kıl ki seni Kimse çekmez ilerü himmet-i şâhâne çeker