Cendere

kanıyordum! kıpkırmızı! masmavi! yemyeşil! gökkuşağının bilumum renklerinde kanıyordum! denizin tuzlu ateşinde güneşin o sapsarı tadında! kanıyordum! sismograflar telef oluyordu içimdeki depremlerde -kimbilir kaç rihter ölçeğindeki- kanıyordum! iflâh kesen sorgularda kanıyordum! sorgulanan ben! sorgulayan ben! sorgunun sorguya yabancılaşmış 3. şahsı: bozacının yalanbilmez şahidi şıracı ben! kanıyordum! kâbusların cenderesinde günlüklerin duvarlarında! ben'imin püsküllü belâsı ben'imin günah keçisi ben! kanayan ben! kanatan ben! bir tırnağın etine batışındaki o umursamaz acıca kanıyordum! tırnak ben! et ben! bir tek yaş dahi düşmeden gözlerimden kanıyordum! -yıkılmış bir barajın öksüz ve yetim suları gibi- ağlamayan ben! ağlatan ben! bir kedinin bir fareyle oynadığının acımasızlığınca kanıyordum! kedi ben! fare ben! kendini kendi içindeki mahzenlere hapsettiğince ve kendinin başında dikildiğince kanayan ben! mahpus ben! gardiyan ben! geride kalanların iadesiz taahhütlü gönderdikleri o pulsuz mektubun yolculuğunca kanayan ben! hem zarf ben! hem mektup ben! tabut ben! ceset ben!