Eigene Grösse

R Richard von Volkmann
0 Altın Yaprak
Hoch auf dem Kirchendach das Gras – Der allerhöchste Baum ist das. Es hebt die Hälmlein, reckt den Schaft Und weit in alle Lande gafft; Und spricht zum Eichbaum: Liebes Kind, Nimm dich nur ja in acht beim Wind, Und sieh auf mich; ich zittre nicht, Wenn alles um mich biegt und bricht. Was sich nicht selber hält, muss purzeln; Es geht nichts über tiefe Wurzeln!

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.