Göz Gazeli

Dalından koparılmış taze birer karanfildir gözlerin Bir tatlı hüzün ve sahilsiz bir denizdir gözlerin En deli yağmurlarla gelen bir bahar mevsiminde Rengârenk çiçeklerle bezenmiş bâdemdir gözlerin Umut iklimlerine sevinçle kanat açarken bütün kuşlar Annesini kaybetmiş bir yavru pelikandır gözlerin Hasretin en dayanılmaz ateşlerine düştüğüm o günde Bana hayat veren pınar ve serin bir gölgedir gözlerin Ve en güzel baharlarda saçlarıma kar yağarken şimdi Gönül hânemi vîrân eyleyen bir hârâmîdir gözlerin Kim demiş şefkati yok hem merhametsizdir diye Âh, yavrusuna keder emziren bir annedir gözlerin Yakub gibi Yusuf'unu hasretle beklerken ben Bir gece yarısı ansızın çıkıp gelen eceldir gözlerin