Bir Akşam Üstü.

Gençliğimin ilk baharında,son demini vuruyor aşklarım. Yine birşeyler düğümleniyor boğazıma? Ve artık biliyorum duyulmayacak hıçkırıklarım? Niye ağlıyorum ki sanki,neden akıyor benim göz yaşlarım. Henüz sürgün yemedim! Belediye çukuruna düşüp ölmedim! Herkezden farklı yazıyor diye kalemim? Vatan haini de ilan edilmedim? Kitaplarımı edebiyatçılar yerden yere vurmadı? Meydanlar dolusu hayranlarım olmadı? Nede çiçekçiler:mutsuzluğa dem vururken kalbim? Buyurun bu güller sizin için:diye kapımı çaldı! Bir akşam üstü! Kitaplarım garipsenmedi yenilikçi diye. Daha heykelimde yok:çalamazlar ki başımdaki martıyı! Bak yine hayallerimin orta yerine dar ağacı kurdum? Son dileğim:şair ve yazar olmak! Bu defa kendi kitaplarımla dönmek istiyorum? Adımladığım karanlık sokaklardan evime: Bir akşam üstü!