Dilin Susarsa

Dilin susarsa Üşür yüreğimdeki dallar Hüzün bağlar yürünen yollar Üstümden bereketi bol bulutlar akar Karanlık nisan gecelerinde Yeryüzüne rahmet Bana hasret yağar Dilin susarsa Kara bahtına bir kuş uçar Yuvasına küskün Dökülmüş çalı çırpı çamurdan Konmaya umut dağın ardı Ocağına incir dikilir Yüreğini titretir rüzgâr Dağ başı duman kalırım naçar Dilin susarsa Düşlerim sele uğrar Hazan mevsiminde, Gazele dönmüş köksüz yaprak Bir el arar kendini toplayacak Bu, elin olsun ister ama yok Avazında duyulmaz bir acı Haykırır yanıklığına ve susar Bir yürek gözyaşıyla kanar Öyle susup bakma can Yüzümde keder tokadı Kırışlarında hüzün var Hele susmaların yok mu ya Sevgime sırıtır ördüğün duvar Sendeki yüreğimi alıp gitmek var ya Haraç mezat sat beni Nefesim susun Ölümüm yazıılsın suya