Джон Андерсон (Бёрнс; Вейнберг)/ДО

Р Роберт Бёрнс
0 Altın Yaprak
Джонъ Андерсонъ, милый мой Джонъ, Когда мы сошлися съ тобой, Твой волосъ былъ черенъ, какъ смолъ, И лобъ — безъ морщины одной. Но нынче морщины на лбу И волосъ какъ снѣгъ убѣленъ… Спаси твою старость, Господь, Джонъ Андерсонъ, милый мой Джонъ. Джонъ Андерсонъ, милый мой Джонъ, Мы на гору лѣзли вдвоемъ, И много веселыхъ минутъ Въ пути проживали своемъ. Теперь поплетемся мы внизъ, И тихо на путниковъ сонъ Сойдетъ у подошвы горы, Джонъ Андерсонъ, милый мой Джонъ. |

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.