Zend
R Roda Uyanık
0
Altın Yaprak
Ensesinde oturduğum çağ
Adından yoksun
Etinden çıkılan seferleri
Etine çakılan ilenmeleri
Duyuruyorum
İnmediğim sığınaklardan toplanırken
Yüklenmediğim katarlarda
Sözlendiğim kırıntılarla
Doyurdum kemiğini
Solsuz kollardaki aşıydım
Eksik kaldım kendime
Bilmedim
Yetmeyince kendime
Öğrendim
Sen öldürülmemeliydin
Yerine nefesim şimdi
Tana yakın bir gölgeyim
Sana toparlanan
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş