شمارهٔ ۱۱۳
ر رودکی سمرقندی
0
Altın Yaprak
بیار آن می که پنداری روان یاقوت نابستی
و یا چون برکشیده تیغ پیش آفتابستی
به پاکی گویی اندر جام مانند گلابستی
به خوشی گویی اندر دیده بی خواب خوابستی
سحابستی قدح گویی و می قطره سحابستی
طرب گویی که اندر دل دعای مستجابستی
اگر می نیستی یکسر همه دل ها خرابستی
اگر در کالبد جان را ندیده ستی شرابستی
اگر این می به ابر اندر به چنگال عقابستی
از آن تا ناکسان هرگز نخوردندی صوابستی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş