شمارهٔ ۱۳
ر رودکی سمرقندی
0
Altın Yaprak
رودکی چنگ بر گرفت و نواخت
باده انداز کو سرود انداخت
زان عقیقین میی که هرکه بدید
از عقیق گداخته نشناخت
هر دو یک گوهرند لیک به طبع
این بیفسرد و آن دگر بگداخت
نابسوده دو دست رنگین کرد
ناچشیده به تارک اندر تاخت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş