شمارهٔ ۵۴ - بر رخش «زلف» عاشق است چو من
ر رودکی سمرقندی
0
Altın Yaprak
بر رخش زلف عاشق است چو من
لاجرم همچو منش نیست قرار
من و زلفین او نگونساریم
او چرا بر گل است و من بر خار
همچو چشمم توانگر است لبم
آن به لعل این به لؤلؤ شهوار
تا به خاک اندرت نگرداند
خاک و ماک از تو بر ندارد کار
رگ که با اندشار بنمایی
دل تو خوش کند به خوش گفتار
باد یک چند بر تو پیماید
اندر آنش روا شود بازار
لعل می را ز درج خم برکش
در کدو نیمه کن به پیش من آر
زن و دخترش گشته مویه کنان
رخ کرده به ناخنان شدکار
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş