شمارهٔ ۳۳
ا ابوالفرج رونی
0
Altın Yaprak
آن را که چو ما سرشت باشد از گل
بی خارشکی نباشد ای مهر گسل
من همچو توام ز من چرایی تو خجل
تو خارش تن داری و من خارش دل
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş