شمارهٔ ۶
ا ابوالفرج رونی
0
Altın Yaprak
تا جان مرا باده مهرت سوده است
جان و دلم از رنج غمان آسوده است
گر باده به گوهر اصل شادی بوده است
پس چون که ز باده تو رنج افزوده است
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş