Alma que vas huyendo de ti misma

R Rosalía de Castro
0 Altın Yaprak
Alma que vas huyendo de ti misma, ¿Qué buscas, insensata, en las demás? Si en ti secó la fuente del consuelo, Secas todas las fuentes has de hallar. ¡Que hay en el cielo estrellas todavía, Y hay en la tierra flores perfumadas! ¡Sí!... Mas no son ya aquellas Que tú amaste y te amaron, desdichada. Cuando recuerdo del ancho bosque El mar dorado De hojas marchitas que en el otoño Agita el viento con soplo blando, Tan honda angustia nubla mi alma, Turba mi pecho, Que me pregunto: — ¿Por qué tan terca, Tan fiel memoria, me ha dado el cielo?

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.