Ansia que ardiente crece

R Rosalía de Castro
0 Altın Yaprak
Ansia que ardiente crece, Vertiginoso vuelo Tras de algo que nos llama Con murmurar incierto. Sorpresas celestiales, Dichas que nos asombran; Así cuando buscamos lo escondido, Así comienzan del amor las horas. Inacabable angustia, Hondo dolor del alma, Recuerdo que no muere, Deseo que no acaba, Vigilia de la noche, Torpe sueño del día Es lo que queda del placer gustado, Es el amargo fruto de la vida. ⁂ Aunque mi cuerpo se hiela Me imagino que me quemo,

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.