Tiemblan las hojas, y mi alma tiembla
R Rosalía de Castro
0
Altın Yaprak
.mw-parser-output .ws-h2,.mw-parser-output .ws-h3,.mw-parser-output .ws-h4,.mw-parser-output .ws-h5,.mw-parser-output .ws-h6,.mw-parser-output .ws-h2 div,.mw-parser-output .ws-h3 div,.mw-parser-output .ws-h4 div,.mw-parser-output .ws-h5 div,.mw-parser-output .ws-h6 div{text-align:center;border-bottom:0 none;clear:both}.mw-parser-output .ws-h2-supra,.mw-parser-output .ws-h3-supra,.mw-parser-output .ws-h4-supra,.mw-parser-output .ws-h5-supra,.mw-parser-output .ws-h6-supra,.mw-parser-output .ws-h2-sub,.mw-parser-output .ws-h3-sub,.mw-parser-output .ws-h4-sub,.mw-parser-output .ws-h5-sub,.mw-parser-output .ws-h6-sub{font-size:smaller} I
Tiemblan las hojas, y mi alma tiembla,
Pasó el verano...
Y para el pobre corazón mío,
Unos tras otros ¡pasaron tantos!
Cuando en las noches tristes y largas
Que están llegando
Brille la luna, ¡cuántos sepulcros
Que antes no ha visto verá a su paso!
Cuando entre nubes hasta mi lecho
Llegue su rayo,
¡Cuan tristemente los yermos fríos
De mi alma sola, no irá alumbrando!
II
Pobre alma sola, no te entristezcas,
Deja que pasen, deja que lleguen
La primavera y el triste otoño,
Ora el estío y ora las nieves.
Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.
Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş